Ik heb er geen zin in

“Ik heb er gewoon geen zin in.”

“Ik stop ermee, ik heb er gewoon geen zin meer in ! ” Ik moet lachen als mijn jongste dochter stampvoetend naar boven komt. Ze is moe en niet helemaal fit. Dat gaat niet goed samen met actieve vriendinnetjes die van alles willen. Ze ploft naast me op de bank en komt tegen me aan liggen. Ze snikt : “Mama, ik vind het gewoon echt stom, ik heb geen zin meer, dat mag toch ook soms? ” Ik kijk haar aan en laat deze vraag even tot me doordringen. Hoe vaak doe ik dat zelf eigenlijk ?? gewoon iets niet doen, omdat ik het stom vind of omdat ik er geen zin in heb?

Ik vind het altijd erg lastig om nee te zeggen. In het dagelijks leven loop ik hier best wel tegenaan. In dit geval, ben ik mijn MS al meerder malen dankbaar geweest, hoe gek dat ook klinkt. Dankbaar voor het feit dat ik nu op sommige momenten nee kan zeggen, omdat ik daarvoor een reden heb. Ik heb me regelmatig afgevraagd wat ik zou doen als ik vanaf vandaag gewoon alles weer zou kunnen. Zou ik dan weer dingen gaan doen omdat dat nu eenmaal zo hoort, of zou ik dan misschien, net als mijn jongste dochter, gewoon nee zeggen?

Voor jezelf kiezen komt in deze maatschappij vaak over als egoïstisch. Daar heb ik moeite mee. Er zijn talloze verplichtingen :verjaardagen, Pasen, Kerst, vaderdag, moederdag, feestjes, etentjes, clubjes, sociale afspraken en ga zo maar door. Het zou fijn zijn als je je eigen keuzes kunt maken, zonder dat je daar een verklaring voor hoeft te geven. Nu snap ik ook wel dat : “Nee, ik vind het gewoon stom” te kort door de bocht is, en dat je wel rekening moet houden met anderen,maar gewoon alleen het woordje nee zou ook wel eens fijn zijn. Ik hoor mezelf altijd een verklaring geven wanneer ik iets afzeg. Achteraf stel ik mezelf de vraag voor wie ik dat dan doe. Is dat omdat ik dat zelf noodzakelijk vind, of omdat ik niet egoïstisch wil overkomen, of omdat het verwacht wordt? Daar ben ik nog niet achter.

5 Minuten later komt het vriendinnetje van mijn dochter naar boven met de vraag of ze toch nog even naar buiten komt. Mijn dochter denkt even na: “Nee, vandaag even niet, ik heb niet zo een zin. ” Waarop haar vriendinnetje antwoordt : “Ok, ik zie je morgen weer! ”   Zo simpel kan het dus zijn!  Toch eens proberen 🙂

Chronisch ziek
Vorig bericht
Van wie moet dat dan?
Volgend bericht
Dichtbij je gevoel komen

Lees meer!

4 reacties. Reactie plaatsen

  • Een mooie les. Nee zeggen en toch veilig zijn. Wij, onze generatie lijkt bijna geïndoctrineerd om ‘ja’ weg te geven alsof het niets is. Maar vaak is een ja tegen een ander een nee tegen jezelf. We zouden geen ziektes die níemand wil bijna dankbaar moeten zijn om ons ‘nee’ te motiveren. Ik herken wat je schrijft. Ik ben zelf ook blij als ik mijn kreukels van stal kan halen om een nee kracht bij te zetten…
    Maar nee is nee omdat het niet kán. Einde verhaal.
    Ik hoop dat je dochter snel weer wat fitter is. Compliment voor haar! En voor jou.
    Veel liefs xx ❤

  • Heerlijk toch, die kinderlogica? Kunnen wij volwassenen nog wat van leren! En wat betreft ons eigen “nee” zeggen: de MS maakt ons gezond kritisch, zo noem ik het. Ik wil me er beslist niet achter verschuilen maar je moet omwille van je eigen gezondheid keuzes maken en daar is niets mis mee. Ik kwam afgelopen week een hele mooie spreuk tegen: sorry dat ik nu even niet aan je verwachtingen voldoe, de mijne zijn nu even belangrijker…

  • Maar toch……soms kun je mensen kwetsen door nee te zeggen, je hebt me wel weer aan het denken gezet!!!

  • Als het ten koste gaat van jezelf als je ja zegt,ben je eigenlijk ook jezelf aan het kwetsen. 😊

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Dit is een verplicht veld
Dit is een verplicht veld
Geef een geldig e-mailadres op.